1
a

Omdat de oplossingsfunctie differentieerbaar is, is de afgeleide 0 in een punt waar de functie een extreem heeft. Als y = 4 , dan 2 ( y − 4 ) x = 0 .

b

Zo'n functie heeft formule y = a x 2 + 4 .
Enerzijds geldt d y d x = 2 a x en anderzijds geldt 2 ( y − 4 ) x = 2 ( a x 2 + 4 − 4 ) x = 2 a x . Dus klopt.

2
a

v ( t ) = c ⋅ e ‐ f ⋅ t + 10 f

b

lim ⁡ t → ∞ v ( t ) = 10 f = 5 , dus f = 2

c

v ( t ) = c ⋅ e ‐ 2 ⋅ t + 5 ; uit v ( 0 ) = 3 volgt c = ‐ 2 , dus v ( t ) = ‐ 2 ⋅ e ‐ 2 ⋅ t + 5 .

d

s ( t ) = ∫ 0 t v ( u ) ⋅ d u = [ e ‐ 2 ⋅ u + 5 u ] 0 t = e ‐ 2 ⋅ t + 5 t − 1

e

-

f

De grafiek wordt nagenoeg recht.

g

s = 5 t − 1

3
a

lim ⁡ x → ∞ 1 1 + e ‐ x = 1 ; lim ⁡ x → ‐ ∞ 1 1 + e ‐ x = 0 , dus de asymptoten zijn y = 0 en y = 1 .

b

y ( x ) + y ( ‐ x ) = 1 1 + e ‐ x + 1 1 + e x = 1 + e ‐ x + 1 + e x ( 1 + e ‐ x ) ( 1 + e x ) = 2 + e ‐ x + e x 1 + e ‐ x + e x + 1 = 1 , dus het gemiddelde is 1 2 .
De grafiek is puntsymmetrisch in ( 0, 1 2 ) .

c

De differentiaalvergelijking d y d x = k ⋅ ( 1 − y M ) heeft als oplossingsfunctie y = M 1 + b ⋅ e ‐ k x . Dus k = b = M = 1 . De bijbehorende differentiaalvergelijking is: d y d x = y ( 1 − y )

4
a

d y d x = 8 y − 2 y 2 = 2 y ( 4 − y ) , dus het verzadigingsniveau is 4 .

b

2 y ( 4 − y ) = 0 ⇔ y = 0  of  y = 4 , dus d y d x is maximaal als y = 2 , dan d y d x = 8 .

c

y = 0  en  y = 4 ; de helling van een constante functie is in elk punt 0 , dus 8 y − 2 y 2 = 2 y ( 4 − y ) = 0 . Dus y = 0  en  y = 4 .

d

Een buigpunt ligt op hoogte 1 2 ⋅ verzadigingsniveau, dusop hoogte 2 . Voor alle punten met y = 2 geldt: d y d x = 8 .

5
a

Werk de haakjes weg en deel beide kanten door ( f ( t ) ) 2 .

b

Dit volgt direct uit de kettingregel, g is de ketting: t → f ( t ) = u → 1 u .

c

Dit volgt meteen uit de twee voorgaande onderdelen.

d

1 f ( t ) = a ⋅ e ‐ c M t + 1 M ⇔ f ( t ) = 1 a ⋅ e ‐ c M t + 1 M ⋅ M M = M 1 + a M ⋅ e ‐ c M t

6
a

Er geldt: P R ⋅ R Q = 4 en d y d x = ‐ P R R Q . Omdat P R = y volgt hieruit: d y d x = ‐ 1 4 y 2 .
Aan de tweede differentiaalvergelijking wordt voldaan als de functie k stijgend is in P .

b

Enerzijds d y d x = ‐ 4 ( x + a ) 2 , anderzijds ‐ 1 4 y 2 = ‐ 1 4 ⋅ 16 ( x + a ) 2 = ‐ 4 ( x + a ) 2 . Klopt dus.

c

4 3 + a = 2 ⇔ a = ‐ 1 , dus die functie is: f : x → 4 x − 1 .

7

De formule is van de vorm y = a x + b . Substitutie in de differentiaalvergelijking geeft:
a = 2 x + 3 − ( a x + b ) x ⇔ a x = ( 2 − a ) x + 3 − b . Dus a = 2 − a en 3 − b = 0 . Dus a = 1 en b = 3 .
De functie heeft formule y = x + 3 .